DogObserver

2From: Romas
   Date: Tue Mar 9, 2004 8:57pm
Subject: Polowanie

  W niedziele bylam na spacerze z moimi psami i pudlami oraz jednym
malym/mlodym Lasa apso.Poprzednim razem moje psy dzialajac zgodnie i
zespolowo atakowaly Lasaczka.Atakowaly to zle slowo.One polowaly na
niego.Ostatnim etapem polowanie bylo dopadniecie Lasaka i postawienie na nim
lap.Przy czym mozna sobie wyobrazc czym moze skonczyc sie postawienie lap
Tora(60 kg) na Lasaczku ca 9kg.Mialam duze klopoty zeby upilnowac psy.Tym
razem zupelnie inaczej.Toro poprostu przestal zauwazac Lasaka.No nie do
konca,jak biegl bardzo zgrabnie przeskakiwal nad nim.Natomiast Zuzia bawila
sie z Laskiem .Bardzo ostroznie robila podskoki i uniki starajac sie nie
zawadzic go lapami.Calkowicie inna postawa niz poprzednio.Za to na tym
spacerze moje "stado"polowalo na pudlice( chodza z nami pudel samiec i
pudlica -suczka).Pudlica jest duza ,wieksza chyba troche od Tora.A jednak
on uznal za stosowne wpasc na nia kilkakrotnie przy pelnej predkosci.Az
suczka zwinele sie i jeczala.Widac bylo ,ze on wpada tak
specjalnie.Natomiast Zuzia gonila ja i zaganiala w strone Tora.Piekny pokaz
wspolpracy.Ona dopadal uszu czy karku i spowalniala bieg suczki a Toro
doganial i uderzal z calej sily glowa/piersia w cialo temtej suki.Suka sie
przewracala a moje psy wskakiwaly na nia.Nie wiem dlaczego?Zostala
postawiona teza ,ze moze Toro probuje w ten sposob zdominowac przewodnika
tamtej sfory(bialy pudel krolewski),napadajac na jego poddanych.Czy to ma
sens?
Sciskam magda&Z&T

  13From: Romas
  Date: Thu Mar 11, 2004 3:12pm
Subject: Calming Signals

  Wybaczcie ,ze ja tak z wysokiego konia ale widzialam wczoraj cos ciekawego.Trzy
kundelki ,dwa psy i suka.Czarny i brazowy pies pogryzly sie.Ja zauwazylam ta scene jak
czarny pies byl na grzbiecie brazowego i tarmosil go ryczac przy tym.Jak zwykle w
takich przypadkach wszystko wygladalo znacznie gorzej niz mialo to naprawde
miejsce.Nikt nie odniosl krwawiacych ran,pomimo okropnych jazgotow, a cale zajscie
trwalo ok. 1 min.Czarny pies puscil brazowego i odsunal sie .Do brazowego psa
podeszla niska wilczasta suczka.Suczka i brazowy posuwali sie bardzo malymi krokami
po jednej stronie trawnika a czarny nie spuszczal ich z oka i szedl ,w rownie
zwolnionym tempie po drugiej stronie pasa trawy.Czarny mial bardzo wysoko i sztywno
uniesiony ogon.I teraz to co mnie zadziwilo.Brazowy byl pokonany(ja tak to widzialam
),stal lub dreptal pare krokow oslaniajac swoim bokiem suczke .On odwracal glowe od
czarnego natomiast czarny wielokrotnie sie oblizywal.Obsikal krzak patrzac na
brazowego i znow seria szybkich oblizywan przy jednoczesnej bardzo usztywnionej
postawie ciala.Brazowy i suczka mieli taka postawe ciala jakby uszlo z nich powietrze i
patrzyli na ziemie lub w bok ale zadne z ich sie nie oblizywalo.Dlaczego?! Zawsze
sadzilam ,ze to oblizywanie jest zwiazane z silnym stresem, z obawa.Czy w takim razie
brazowy jako pokonany juz sie nie bal? Czy moze zle zrozumialam ta sytuacje i to ,ze
czarny siedzial mu na karku to tylko znaczy ,ze probowal polepszyc swoja sytuacje ale
mu sie nie udalo i dlatego to oblizywanie.
Wielce ciekawa,dla mnie ,scena.
Sciskam m&Z&T

14From: maria_i_wilk
  Date: Fri Mar 12, 2004 8:35am
Subject: Re: Polowanie

  --- In dogobserver_pl@yahoogroups.com, "Romas"  wrote:
Hej Magda
jak ja tesknilam za tymi twoimi opisami! one sa tak plastyczne! mozna jakby na wlasne
oczy zobaczyc cala scene. ja tez takie biegi widywalam. od dwoch dni staram sie
przypomniec sobie te wszystkie sytaucje i czy da sie powiedziec, ze maja jakies wspolne
cechy. mysle, ze wazny jest kazdy szczegol z tego twojego opisu.

> W niedziele bylam na spacerze z moimi psami i pudlami oraz jednym malym/mlodym
Lasa apso.Poprzednim razem moje psy dzialajac zgodnie i zespolowo atakowaly
Lasaczka.Atakowaly to zle slowo.One polowaly na niego.Ostatnim etapem polowanie
bylo dopadniecie Lasaka i postawienie na nim lap.Przy czym mozna sobie wyobrazc
czym moze skonczyc sie postawienie lap Tora(60 kg) na Lasaczku ca 9kg.Mialam duze
klopoty zeby upilnowac psy.

:O)))) Takie pokazy sily, radosne i w gruncie rzeczy beztroskie, rzeczywiscie smiesza!
Ale rozumiem jak przechodza ciarki... Sama zadrzalam na calkiem niezamierzony pokaz
sily, gdy moj wufelec bedac szczeniakiem potracil lapa... yorka.... ja sie i zawstydzilam,
bo chwile wczesniej przekonywalam wlascicielke, ze moze byc spokojna, bo moj nie
jest grozny... no a york polecial w powietrzu jakies 1,5 m...

>Tym razem zupelnie inaczej.Toro po prostu przestal zauwazac Lasaka.
No nie do konca,jak biegl bardzo zgrabnie przeskakiwal nad nim.

Po radosnym biegu z pokazem sily, powiedzialabym - pelna akceptacja w rodzaju -
wiem ze jestem silniejszy, a ty mi nie grozisz, okazujesz obawe, wiec... jeszcze troche
cie postrasze, i w ten sposob upewnie cie, ze nie zrobie ci nic zlego, chociaz moge.

>Natomiast Zuzia bawila sie z Laskiem .Bardzo ostroznie robila
podskoki i uniki starajac sie nie zawadzic go lapami.Calkowicie inna postawa niz
poprzednio.

Nie pamietam tej opowiesci co bylo poprzednio. Sprawdzila go? i teraz prawdopodobnie
juz wiedziala, ze nie musi sie go obawiac i ze musi na niego uwazac, byc ostrozniejsza,
by nie krzywdzic, bo on nie ma zadnej obrony.
Smieszne jak sie tak nad tym zastanowic. Oczywiscie ze ma mozliwosc pokrzywdzic w
innych okolicznosciach mimo postawy poddania i bezbronnosci. Ciekawe czy udaloby
sie znalezc roznice warunkujace taka a nie inna postawe wobec niby takiego samego
zachowania atakowanego psa...?

>Za to na tym spacerze moje "stado"polowalo na pudlice( chodza z nami pudel samiec i
pudlica -suczka).

Pamietam ja ze zdjecia. Moze zaladujesz to zdjecie do photos na yahoo?

>Pudlica jest duza ,wieksza chyba troche od Tora.A jednak on uznal za stosowne wpasc
na nia kilkakrotnie przy pelnej predkosci.Az suczka zwinele sie i jeczala.Widac bylo ,ze
on wpada tak specjalnie.Natomiast Zuzia gonila ja i zaganiala w strone Tora.Piekny
pokaz wspolpracy.Ona dopadal uszu czy karku i spowalniala bieg suczki a Toro
doganial i uderzal z calej sily glowa/piersia w cialo temtej suki.Suka sie przewracala a
moje psy wskakiwaly na nia.Nie wiem dlaczego?

Chodzi o to dlaczgeo wskakiwaly?
Bo bieg wydaje sie takim samym radosnym popisem sprawnosci i poczucia
bezpieczenstwa.

>Zostala postawiona teza ,ze moze Toro probuje w ten sposob zdominowac
przewodnika tamtej sfory (bialy pudel krolewski),napadajac na jego poddanych.Czy to
ma sens?

Tego nie wiem. Ale zeby zalozyc takie granie na nosie, trzeba by wykluczyc jako
powod do rozemocjonowania przyczyne pt. SAMICA. Jak twierdzi Edyta - ja jestem
seksistowska ;o) A moj Wufek twierdzi, ze jesli jakas dobra znajoma zaczepia, to nawet
jesli... nie tego, to pobiegac mozna. Jednak przeskakuje przez suczke przy naprawde
dopiero duzym pobudzeniu i nie dziwie sie, gdy wtedy slysze: - A ona przed dwoma
dniami skonczyla ceiczke. albo cos w tym typie.
maria

23From: Romas
  Date: Tue Mar 16, 2004 8:50pm
Subject: Re: Re: Calming Signals

  W swietle tego co ja widzialam a Maria potem napisala moznaby pokusic sie o
hipoteze ,ze ten pies(czarny) mial wewnetrzny konflikt.Byc moze chcial
walczyc i bal sie tego.Nigdy sie nie dowiemy,ale dalo mi do myslenia.Jak
szybko i bezkrwawo zostala zalatwiona ta sprawa.A moze tylko mi sie wydawalo
,ze zostala zalatwiona.Moze dramat toczyl sie dalej a ja juz tego nie
widzialam.
m.
24From: Romas
  Date: Tue Mar 16, 2004 9:01pm
Subject: Program na Animalu

  Niezmordowanie wyszukuje ciekawostki na Animal Planet i ogladam.Tym razem
wizyta jednego z dziennikarzy ,zapomnialam niestety jak sie zwal,u czesciowo
oswojonych wilkow.Piekny pokaz ludzkiej odwagi i wilczej odwagi.I jeden i drugi nie
do konca wiedzieli co sie dzieje.Ale po kolei.Dziennikarz wszedl na teren wilkow.Jeden
z wilkow,nie wiadomo czy to przywodca ale mozna wnioskowac ,ze tak ,podszedl do
dziennikarza.Czlowiek staral sie byc jak najmniejszy.Usiadl na sniegu.Wilk obwachal
jego twarz,brry trzeba miec nerwy.Czlowiek powiedzial do kamery "przywodca lubi
mnie".Potem wilk obwachiwal czlowieka nie daja sie dotknac natretnej rece az w koncu
wskoczyl na plecy czlowieka.Na potrzeby filmu,tak mysle ,padlo ponownie
stwierdzenie o obopulnej sympatii choc dla mnie ewidentnie nie chodzilo o
lubienie.Czlowiek polozyl sie calkiem na plecach dajac wilkowi obwachac brzuch i
genitalia .Dopiero wtedy wilk odszedl chyba zwabiony karma .Troche straszne i nie
wiadomo po co pokazane.Jesli ktos sie nie zna to robi mu tylko wode z mozgu jakoby
wilki byly prawie jak psy.Jesli ktos ma psy i wie o co chodzi to cala scena wygladala
zle.Ale dziennikarz ,trzeba przyznac mial zimna krew.Wielu ludzi w tej sytaucji nie
zdobyloby sie na pokazanie brzucha.Szczegolnie jesli wezmie sie pod uwage jak
brutalnie wilki sie uspokajaja czy dmominuja.
Ponownie doszlam do wniosku,ze moje psy to zupelnie inny gatunek niz wilki i malo
maja wspolnego :-))
m.

25From: maiwi
  Date: Wed Mar 17, 2004 8:34am
Subject: Re: Program na Animalu

  At 21:01 2004-03-16 +0100, you wrote:
>Niezmordowanie wyszukuje ciekawostki na Animal Planet i ogladam.

A jabkys jeszzce nagrywala, to moze kiedys inni mogliby to obejrzec... ;o)

>Tym razem wizyta jednego z dziennikarzy ,zapomnialam niestety jak sie
>zwal,u czesciowo oswojonych wilkow.Piekny pokaz ludzkiej odwagi i wilczej
>odwagi.I jeden i drugi nie do konca wiedzieli co sie dzieje.Ale po
>kolei.Dziennikarz wszedl na teren wilkow.Jeden z wilkow,nie wiadomo czy to
>przywodca ale mozna wnioskowac ,ze tak ,podszedl do dziennikarza.Czlowiek
>staral sie byc jak najmniejszy.Usiadl na sniegu.Wilk obwachal jego
>twarz,brry trzeba miec nerwy.Czlowiek powiedzial do kamery "przywodca
>lubi mnie".Potem wilk obwachiwal czlowieka nie daja sie dotknac
>natretnej rece az w koncu wskoczyl na plecy czlowieka.Na
>potrzeby filmu,tak mysle ,padlo ponownie stwierdzenie o obopulnej
>sympatii choc dla mnie ewidentnie nie chodzilo o lubienie.

Rzeczywiscie ciekawy komentarz. ;o)
Mysle ze bylo to sprawdzanie. Ale odpowiedz- czlowiek poruszyl sie po tym wspieciu
sie na niego - byla do zaakceptowania. Gdyby sie nie ruszyl, tak twierdzi CJ, znaczyloby
to, ze dal sie sprawdzic jako "wazniejszy". Ja mysle, ze... nie wiem, ze to co pisze cj to
uproszczenie. Ale ludzie lubia "miec jasnosc", miec wyjasnione co co oznacza, wiec to
jedno z uzytecznych wyjasnien. Ale Ty opisujesz, ze sie polozyl, a wiec skorzystal z
ustapienia. Wyraznego. Nie jestem pewna ze to bylo bezpieczniejszym wariantem.
mozna by sie zastanawiac. Niepozadany gosc na terytorium moze byc wtedy szarpniety
za brzuch...

>Czlowiek polozyl sie calkiem na plecach dajac wilkowi obwachac brzuch i
>genitalia .Dopiero wtedy wilk odszedl chyba zwabiony karma .

To bardzo rozsadne posuniecie ;o)

>Troche straszne i nie wiadomo po co pokazane.Jesli ktos sie nie zna to >robi mu tylko
wode z mozgu jakoby wilki byly prawie jak psy.

Moze to jest strasznie wazne dla tych miejsc, gdzie wilki sa mordowane ? Jak sadzisz?
W tej ksiazce biologa od wilkow z kanady, Theberge'a, widac dokladnie obie strony
plota - po jednej ranczerzy i strzelby, po drugiej biolodzy.

>Jesli ktos ma psy i wie o co chodzi to cala scena wygladala zle.

Czemu "zle"?

Maria

29From: Romas
  Date: Fri Mar 19, 2004 11:35am
Subject: Zagryzanie ofiary

  Nie bojcie sie chodzi o opone samochodowa :-) Mamy z psami taka lake na trasie
spaceru gdzie sa opony ,dwie traktorowe i jedna od samochodu.Toro pasjami napada na
te opony i je morduje.Wczoraj dawal piekny pokaz lancucha lowczego :-) Wiec
najpierw sztywnial na widok opony,biegl do niej ,skakal jej na kark ,lapal zebami i
potrzasajac lamal kregoslup a potem rozpoczynal rwanie wyimaginowanego miesa
.Czasami zarzucal sobie opone na kark,to wlasciwie sie samo robilo jak zlapal ja zebami
za nizsza czesc ,i biegal z nia przez chwile.To oczywiscie dotyczy tylko opony
samochodowej ,od traktoru nie umie sobie zarzucic na szyje(jeszcze !)
Jak ktos z nas podchodzi ,to Toro ,nie przestajac gryzc opony ,przesuwa sie tak zeby byc
wypietym w nasza strone zadkiem,zebysmy nie mogli podejsc od strony pyska.
Czytalam w DogObserver ,ze owczarki nie moga zjesc owcy jesli ta sie nie
rusza.Natomiast ja widze ,ze Toro nie ma z tym klopotu.Opony leza jak zabite :-) a on i
tak je napada.
Sciskam magda&Z&T

  30From: Dorota Markiewicz
  Date: Fri Mar 19, 2004 0:29pm
Subject: Witajcie!

  Witam serdecznie!
Bardzo sie ciesze, ze moge Wami porozmawiac na temat psich zachwan. Mam sporo
obserwacji, bo moj maly-duzy piesio jest niesamowitym charakterkiem. Chetnie
podziele sie nimi z Wami i licze, ze pomozecie mi je zinterpretowac. Admiral ma cztery
miesiace i jest czarnym terierem rosyjskim. Niektorzy znaja nas zapewne z innych psich
list dyskusyjnych, bo jestesmy na wielu :)
Ja mam 33 lata, mieszkamy w Policach kolo Szczecina razem z reszta naszego stada,
czyli pasujacym do mnie (czasami :))) facetem - Jackiem lat 36, oraz trojka dzieci -
Basia 8lat, Dominik i Monika po 10 lat :).
Na razie tyle, mam nadzieje, ze wkrotce napisze wiecej:)
Dorota i zmeczony po spacerze Admiral

32From: maiwi
  Date: Tue Mar 23, 2004 2:30pm
Subject: mlody sznaucer i chwyt za glowe

  Hej
razem z Magda zawsze goraco pragnelam czytac o psach. I pisac o nich. O tym co
zauwazam. Co w zachowaniu psa dostrzegam. Co wydaje mi sie istotne. Niekoniecznie
zgodnie z zasadami naukowymi, bo przeciez nie kazdy je zna czy pamieta wtedy, kiedy
obserwuje, ale zawsze z duza iloscia informacji o tym wszystkim, co by moglo miec
znaczenie. Wydaje mi sie to bardzo ciekawe. Dlatego postanowilam pomoc Magdzie
poprowadzic te liste technicznie. Ja pomoge przebrnac przez zawilosci yahoo, a ona,
mam nadzieje, wzbogaci moja ciekawosc co do zachowan zwierzat o swoje obserwacje.
Zapraszam do... no coz, moze na poczatek do pisania o psach. Do opisywania wlasnych
psow.
Wiem Aniu, ze chcialabys porozmawiac o wiedzy na temat psow. O
Coppingerach, o tym artykule, ktory mi przeslalas. Duze tego... Wiec moze... TY zacznij
od tego, co bys chciala przedyskutowac najpierw ;o) Dobrze?

Ja mam taka historie do opowiedzenia, ktora chodzi mi po glowie jakis czas i skutkuje
pozniejszymi wydarzeniami. Oto ona:

To bylo jakis rok temu. Do drzwi zapukala sasiadka z I pietra. Do ramienia przyklejona
miala czarna, futrzana plame. "Przyszlam pokazac mojego nowego psa", powiedziala.
Zestawila na ziemie to czarne cos z ramienia i wtedy ono rozprostowalo sie, i
wyciagnelo nogi. Teraz widac bylo, ze to pies. ;o)
Male natychmiast podbieglo do Wufiego, ktory zastygl i wyciagnal nos w strone
przybysza. Wufi nie ruszal sie, tylko nosem "sledzil" ruchoma kulke. Male
podskakiwalo dokola i chwytalo zebami futro tam, gdzie dawalo rade siegnac. Wufi
wycofal sie nieco w strone pokoju. Tymczasem sasiadka, ktorej poprzedni pies odszedl
z tego swiata w wieku 13 lat kilka tygodni wczesniej, objasniala, ze jej znajomej zostal
jeden szczeniak i zaproponowala wziecie go. Byla na emeryturze i nie miala zajecia ani
towarzystwa. "Bedzie duzy", powiedzialam. Lapy malucha nie zostawialy watpliwosci.
"Tak, suka tej znajomej byla nieplanowo pokryta chyba przez sznaucera".
Tymczasem male wpelzlo pod brzuch Wufka i... siegnelo zebami-szczypawkami tam,
gdzie u suki mozna znalezc sutki z mlekiem.
- Ile on ma? - zapytalam. - Nie ma jeszczzee 6 tygodni - padla odpowiedz.
Male chwycilo najbardziej wystajacy spod brzucha Wufka element ;o) i Wufi
podskoczyl z pisnieciem, i odskoczyl, by uciec od zebow malucha.
- On szuka mleka - wytlumaczylam.
Nastepnego dnia, gdy spotkalismy malucha na spacerze, Wufi prysnal, jak tylko
zauwazyl czarne futro lecace w jego strone. Nie bylo watpliwosci, ze wziecie siurka za
zrodlo mleka bylo bolesnym doswiadczeniem i powtorka nie wchodzila w gre. Za to
maluch wytrwale szukal kontaktow ze swoim gatunkiem.
Pory naszych spacerow nie pokrywaly sie, wiec nie spotykalismy sie przypadkowo
nawet na klatce. Troche zalowalam, bo mlode bylo bardzo mlode i widac bylo, ze ma
spore braki w poslugiwaniu sie jezykiem, jakim psy mowia do siebie.
Kiedys natknelismy sie na mlodego na podworku. Taniec wokol i na Wufka zakonczyl
sie blyskawicznym chwyceniem zebami za glowe malucha. To chwycenie trwalo
ulamek sekundy. Pani Czarnego tego chyba nie zauwazyla. Ale maluch od tej chwili
uwazniej reagowal na pozy Wufiego i wydawane przez niego dzwieki. Wufi sztywnial,
a maluch natychmiast przykucal. ;o) Przypadniety zadem do ziemi wil sie i na zmiane
kierowal w strone pyska Wufka juz to zadek, juz to uszczypliwa mordke. Jakby
walczyla w nim chec podskoczenia i wejscia w kontakt fizyczny ze starszym psem z
wymuszona pozycja majaca zalagodzic "burkniecia" doroslego psa.

Ani razu nie doszlo wiecej do sytuacji, w ktorej Wufi ponownie uzylby zebow. Mnie za
to sznaucer-szczypawka okropnie gryzl po rekach ;o)
maria i wufi

33From: Romas
  Date: Tue Mar 23, 2004 8:35pm
Subject: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe

  Ja balabym sie ,ze Wufi nie zahamuje w pore sie i zrobi maluchowi
krzywde.Trzeba duzo wiary :-) zeby pozwolic maluchowi spotkac sie z
doroslym samcem na terenie tego samca.
Ja mialam kilka podobnych spotkan.Zupelne maluchy Toro obwachuje i zostawia
w spokoju.Ignoruje i dotychczas spotkane szczenieta nie mialy odwagi
szturchac go czy cos w tym stylu.Starsze pieski na poczatku dostaja od Tora
lanie.Jak to wyglada.Toro podbiega do takiego pieska bardzo szybko i udeza
kilkakrotnie glowa w bok lub kark szczeniaka.Zwykle szczenie sie przewraca
,pokazuje brzuch i Toro obwachuje go.Wacha bardzo dlugo.Odchodzi i powraca
do wachania i wtedy zazwyczaj szczenie juz samo pokazuje brzuch.Przy czym
tak traktuje nawet duze (wzrostowo) ale mlode pieski.Mlode suczkitez ,
nawet te po pierwszej cieczce.
Natomiast Zuzia jak tylko powacha szczenie i ono zrobi jakis ruch w jej
strone odrazu oddala sie.Nie ucieka w poplochu ale wyraznie widac ,ze nie
zyczy sobie kontaktu.Unika,wykreca sie ,zawraca a nawet chowa za moimi
nogami .Jednak nigdy nie poucza szczeniakow.
Morze cierpliwosci mial Toro do jednej suczki FCR.Ona mial zwyczaj wic sie
przed jego glowa i jednoczesnie lizac go po pysku.Toro bardzo dlugo
potrafiil to wytrzymac az nawet my ludzie bylismy tym
zniecierpliwieni.Odwracal tylko glowe to w jedna to w druga strone.
Sciskam magda&Z&T

34From: Romas
  Date: Tue Mar 23, 2004 8:44pm
Subject: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe

  Cos jeszcze mi sie przypomnialo.Moja Zuzia byla doskonale zsocjalizowana
z psami ,bo bardzo dlugo przebywala w kojcu.Mialam moznosc obserwowac
innego sznucera ,od szczeniectwa.I zauwazylam ,choc nie wiem na ile to jest
rysem tej rasy,ze byl bardzo natretny i slabo rozumial sygnaly plynace od
innych psow.Poczatkowo bal sie psow ale jak juz przelamaml lek pozwalal
sobie z kolei na zbyt wiele.
Bylam z tym sznucerkiem i moim Torem na spacerku.Sznaucer mial wtedy ok.
6-8 mcy.Bezustannie skakal na Tora,na kark.Toro tolerowal to dosc dlugo
.Kiedy przyszlismy do domu to samo zrobil ten piesek kiedy wszyscy
weszlismy do pokoju.Skoczyl Torowi na kark i zlapal go zebami za ucho.I tu
juz musialam wkroczyc bo mina Tora,jego calkowite zesztywnienie i pomruk
jaki rodzil sie w gardle nie wrozyl nic dobrego. Ja zlapalam Tora za pysk
a druga reka za obroze ciagnac do tylu zeby wyprowadzic z pokoju.Natomiast
piesek wogole nie rozpoznal u Tora oznak nadchodzacej agresji i skakal na
tyl Tora gdy ja walczylam z przodem.Po tym doswiadczeniu bardzo jestem
ostrozna jesli chodzi o wizytu pieskow ,malych czy duzych w naszym
domu.Mysle ,ze za ciasno tu i to moze powodowac dyskomfort u Tora.Ale
wracajac do sznucera one wogole sa bardzo zywe i zastanawiam sie jak
ogolnie ukladaja sie ich stosunki z innymi psami.Naszego znajomego sznucera
dosc zle.
Sciskam magda&Z&T

  38From: annabryc
  Date: Thu Mar 25, 2004 3:30pm
Subject: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe/o czym chcemy pisac

  sorki, jesli jeszcze raz to samo, jakos mi nie wyslalo poprzednio
A.
******************

> Zapraszam do... no coz, moze na poczatek do pisania o psach. Do opisywania
> wlasnych psow.
> Wiem Aniu, ze chcialabys porozmawiac o wiedzy na temat psow. O
> Coppingerach, o tym artykule, ktory mi przeslalas. Duze tego... Wiec
> moze... TY zacznij od tego, co bys chciala przedyskutowac najpierw ;o) Dobrze?
>
Ojej, czuje sie wywolana do tablicy. Chcialabym rozwazac i interpretowac zachowania
psow: czyli dokladnie to co robimy. W tym tez miesci sie wiedza jak te nasze pieski
wyewoluowaly - no i zagadnienia z tym zwiazane: experymenty, teorie, nowe odkrycia.
Obie z Magda macie doskonaly zmysl obserwacji, tak ze czytanie o waszych
obserwacjach bardzo wzbogaca. Z tym chyba trzeba sie urodzic. Magda nawet potrafila
cos trafnego powiedziec o Denarze gdy byla skupiona na wlasnym psie (spotkania w
parku Skaryszewskim. Reasumujac: dyskusja na temat stosunkow Wufi-sznaucerek
bardzo jest OK.:-)

Gdyby to moja sasiadka przyszla ze szczeniaczkiem nie moglabym
zostawic ich samopas: mialam juz podobne sytuacje. Denar nie bardzo wie co z takim
szczeniakem zrobic. Najpierw obwachuje, potem gdy szczeniak zaczyna podskakiwac
kuli sie i wycofuje: gdy ma gdzie sie wycofac jest OK. Gdy nie ma a szczeniak jest
namolny potrafi szczeniaka z warkotem "zaatakowac" - pisze w apostrofach bo to tak
wyglada, ale szczeniak zostaje caly. Ale wlasciciele reaguja ostro...
buziaczki
Ania, Guy i Denar

41From: Romas
  Date: Thu Mar 25, 2004 6:18pm
Subject: Re: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe/o czym chcemy pisac

  Milo mi Aniu byc chwalona :-) jednak wydaje mi sie ,ze wiekszosc z nas
zauwaza rozne ciekawe zachowanie swoich psow .Tylko wszyscy jakos kisza te
wiadomosci dla siebie :-) Ja bardzo chcialabym wynagrodzic moim psom te lata
kiedy ich nie rozumialam .A moze zblizyc sie do nich i dlatego tak pilnie
sledze ich poczynania,magazynuje w pamieci a potem dziele sie jesli tylko
znajde jakiegokolwiek sluchacza :-)Ale samo dzielenie sie obserwacjami to
malo i za malo, bo chcialabym jeszcze z kims przedyskutowac to co widzialam
i przekonac sie czy dobrze mysle.
Wiec widzialam taka rzecz :-) nasza swinka morska biegala po mieszkaniu.W
jednym miejscu nasikala i cos innego....:-) To zostalo malo starannie
sprzatniete( ach te dzieci).Przyszly psy.Obwachaly to miejsce ,Toro nawet
polizal ,on czesto tak wacha i smakuje jednoczesnie.Ale na obwachiwaniu
koniec.Przyszedl kot.Obwachal to miejsce ,zamyslil sie z otwartym pyskiem(tu
chyba wlaczyl do badania narzad Jacobsona-mam nadzieje ,ze nie myle
nazwiska badacza ktory odkryl w pysku kota ten receptor) a potem wytarzal
sie wielokrotnie w tym miejscu.Szczegolnie dokladnie nacierala sobie nasza
koteczka okolice szyji i podbrodek.To mnie zaciekawilo.Jasne dla mnie bylo
,ze kot maskowal swoj zapach odchodami roslinozercy.Czytalam ,ze lwy tez
tak robia .Dlaczego jednak psy tak nie zrobily.Czy zwierzyna zyjaca z
nami jest dla psow nie lowna a wiec jej zapachy tez sie nie nadaja do
maskowania?Czy moje psy nie poluja,bo nie poluja,wiec maskowanie nie
potrzebne.Ale w lesie sie tarzaja ,w czym to nie wiem, bo trudno
stwierdzic.Jeszcze jedna zagadka:-)
Sciskam m&Z&T

44From: Dorota Markiewicz
  Date: Thu Mar 25, 2004 7:31pm
Subject: Re: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe/ o czym chcemy  dyskutowac

  > wycofac jest OK. Gdy nie ma a szczeniak jest namolny potrafi
> szczeniaka z warkotem "zaatakowac" - pisze w apostrofach bo to tak
> wyglada, ale szczeniak zostaje caly. Ale wlasciciele reaguja ostro.

No wlasnie.... Ci wlasciciele...
Chodzimy z Admiralem na poranny spacer z kilkoma psiakami. Wiekszosc sie
zmienia, na stale chodzi z nami Ares, 7-8 miesieczny boksio oraz Aksel, 13
miesieczny dobek. Obserwacji mam kupe, brak tylko czasu, by je wszystkie
opisac... Ale powyzsza opowiesc zainspirowala mnie do opisania Wam jednego
zdarzenia.
Pewnego poranka szlismy sobie na spacer Admiral i Ares oraz ja i pan
Aresa... Na koncu polanki spotkalismy pania z Atosem, bokserem 3-4letnim
(zapomnialam zapytac dokladnie o wiek, a od tamtego czasu sie nie
spotkalysmy). Psy bawily sie bardzo ladnie. W pewnym momencie pani wpadla na
genialny pomysl, by nakarmic boksie smakolykiem. Dala jedna polowke
eukanubowej kostki Aresowi i druga swojemy psu :)) Ares jest niesamowitym
okurzaczem, wiec swoj smakolyk zjadl, zanim go pani z reki wypuscila, a ten
drugi sie namyslal... Wiec Ares chcial mu pomoc i podlecial do lezacej na
ziemi kostki. Wszystko dalej trwalo mgnienie oka. Atos napial miesnie,
opuscil glowe do smakolyka i zagulgotal glucho. Ares specjalnie sie nie
przejal i probowal wepchac morde miedzy Atosa i smakolyk i wtedy Atos na
niego wystartowal. Zakotlowalo sie. Ares nie specjalnie chcial odpuscic,
mimo ze lezal juz przygnieciony do ziemi przez Atosa, oba gulgotaly bardzo
mocno, ale zebow nie uzyl zaden ani razu. Wlasciciele oczywiscie nie
poczekali, az sie psy dogadaly, tylko sila je rozdzielili. Atos przez kilka
minut ozniej jeszcze warczal na Aresa, ale nie dane bylo im sie wiecej
bawic, bo pani Atosa stwierdzila, ze jest to pies agresywny i wlasnie ma z
nim takie klopoty. Widzialam wszystko z boku i musze powiedziec, ze bardzo
mi sie podobalo. Mysle, ze gdyby zostawili im tak ze trzy minuty, to
szybciutko dogadalyby sie, bo Ares wyraznie miekl pod Atosem. Mysle tez, ze
Ares nabralby szacunku dla Atosa i zachowywal sie grzeczniej. Najlepszym
dowodem na to jest moj Admiral. On jest psem o ktorym mozna powiedziec
wszystko, tylko nie to, ze sie czegos boi. Ostatnio np. bylismy na spacerze
w rejonie, gdzie pilarze cieli drzewa. Huk, lomot, halas pil... Admiral byl
zachwycony. Psow nie boi sie tym bardziej. Bez wzgledu na rozmiar, kazdy
nadaje sie do zabawy. Staram sie, zeby to psy podchodzily do nas, bo Admiral
jest strasznie narwany - skacze do innych psow, paca je lapa, najbardziej
cierpliwy pies by tego nie wytrzymal. Chyba, ze jest szczeniakiem :))). Otoz
zdarzalo nam sie kilkanascie razy trafic na psa, ktory nie chcial wcale
zadawac sie z moim psem. Jedne byly mniejsze, inne wieksze, ale generalnie
nie chcialy sie nawet powachac. Oczywiscie moj pies nie uwierzyl w trakie
cos. Nie ma przecie mozliwosci, zeby ktos nie chcial sie z nim bawic... Psy
gonily go warknieciem, ale Admiral pomyslal, ze skoro z tej strony nie, to
moze z drugiej. Z drugiej tez sie nie podobal, pies klapnal zebami albo
warknal, calym soba dawal do zrozumienia, ze nie chce miec z tym gowniarzem
do czynienia. Admiral stal oslupialy, ale nie nalegal juz wiecej. I
nastepnym razem, jak spotykalismy te psy, to niespecjalnie sie do nich rwal.
Na teraz to wszystko, bo mi sie dzieci szarpia... Chyba im kupie po
kolczatce :))))
Dorota ( zwiadowca ze Szczecina) i Admiral (przedmiot zwiadu)

45From: Romas
  Date: Fri Mar 26, 2004 8:12am
Subject: Wlasciciele bylo : mlody sznaucer i chwyt za glowe/ o czym  chcemy dyskutowac

  Tak ,ja nie raz obserwowalam ,ze wlascicele (na czele ze mna) nie dadza psom
sie dogadac.
Pies z twojego opisu,Atos ,byl bardzo cierpliwy i zrownowazony.O jedzenie
moze byc okropna bojka.Mialam przypadek ze, rzucilam Zuzi ,w obecnosci
Ziutka Wandy ,patyczek.Ziutek bardzo ladnie do tego momentu wspolpracowal z
Zuzia.Jak rzucilam patyk oba psy pognaly do niego.Kazde uwazalo ,ze musi go
miec.Zuzia napadla na Ziutka a on bronil sie .Przez chwile uderzaly zebami
w powietrzu ,jakby mowiac "patrz co Ci zrobie".Wiem ,ze to nie dobry opis
ale tak to wygladalo.Ciosy odslonietymi zebami nie dosiegaly przeciwnika.W
koncu Ziutek zakrecil cialo odslaniajac bok,a do tej pory pokazywal front
.Zuzia dopadla tego boku i klikakrotnie ugryzla/uderzyla go w okolice
barku.Chcialam ja powstrzymac wiec oczywiscie krzyknelam i postapilam krok
w jej strone.Wydawalo sie ,ze ona jest bardzo zajadla w swoim
poczynaniu.Inaczej niz walczacy Toro.Nie usztywniala sie, tylko szybkie
wsciekle napasci z jazgotem.Sytuacje udalo sie rozladowac ,odwolac psy.Juz
nigdy wiecej nie rzuce patyka miedzy psy (obce sobie).Ziutek potem troche
bal sie Zuzi i okazywal to odwracajac glowe i omijajac ja.Nie wiem czy tu
,tak jak w opisywanym przez Dorote przypadku,wystarczyloby poczekac.Dla
Zuzi patyki sa najwyzej cenionym dobrem :-) I wogole suki jakos inaczej
walcza.
Moja Zuzia jak spotka takiego natreta jak Admiral :-) to odbiega lekko
skulona i oglada sie przez ramie.Ten gest jest bardzo podobny do
postawy/gestu dziecka ktore czegos nie chce .Takie samo leciutkie skulenie
ciala i obracanie glowy za siebie aby odchodzac obserwowac "rzecz" :-)
Sciskam magda&Z&T

 

46From: maiwi
  Date: Fri Mar 26, 2004 8:31am
Subject: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe

  Magda pisze:
"Bylam z tym sznucerkiem i moim Torem na spacerku.Sznaucer mial wtedy ok.
6-8 mcy.Bezustannie skakal na Tora,na kark.Toro tolerowal to dosc dlugo
.Kiedy przyszlismy do domu to samo zrobil ten piesek kiedy wszyscy
weszlismy do pokoju.Skoczyl Torowi na kark i zlapal go zebami za ucho.I tu
juz musialam wkroczyc bo mina Tora,jego calkowite zesztywnienie i pomruk
jaki rodzil sie w gardle nie wrozyl nic dobrego. Ja zlapalam Tora za pysk
a druga reka za obroze ciagnac do tylu zeby wyprowadzic z pokoju.Natomiast
piesek wogole nie rozpoznal u Tora oznak nadchodzacej agresji i skakal na
tyl Tora gdy ja walczylam z przodem.Po tym doswiadczeniu bardzo jestem
ostrozna jesli chodzi o wizytu pieskow ,malych czy duzych w naszym
domu.Mysle ,ze za ciasno tu i to moze powodowac dyskomfort u Tora.Ale
wracajac do sznucera one wogole sa bardzo zywe i zastanawiam sie jak
ogolnie ukladaja sie ich stosunki z innymi psami.Naszego znajomego sznucera
dosc zle.
Sciskam magda&Z&T"

Ciekawe ze o tym wspomnialas ;o)
A tak wygladal nasz ciag dalszy...

Mielismy w planach wyprowadzic sie w okresie, gdy mlody sznaucer z dolu bedzie w
wieku 8 miesiecy, wiec prawde mowiac wcale nie przejmowalam sie sytuacja
ewentualnego zagrozenia przy dalszych kontaktach doroslych psow, jesli sie ze soba nie
zaprzyjaznia. Czarny, jak wiesz, byl bardzo mlodo zabrany od matki i rodzenstwa, nie
mial okazji nauczyc sie "rozmawiac" z psami, wiec gdyby mial nerwowy charakter, i byl
lekliwy, moglby byc problem. Mlody wychowywany byl metoda zakazow, szarpniec i
kolczatki. I to tez, oprocz duzej sily niewybieganego psa, moglo wrozyc klopoty.
Moglo.

Nie wyprowadzilismy sie i dalej mieszkamy w tym samym miejscu.

Pierwsze spotkanie z Czarnym po wielomiesiecznej przerwie odbylo sie niedawno, w
maksymalnie niewygodnych warunkach (oba psy na smyczy). Czarny ok. 1 roku, moj -
6 lat.

Hihihi. Nie powiem. Mialam obawy, gdy zobaczylam go ciagnacego cala sila swoja
pania w nasza strone. I szczekajacego tubalnym basem w naszym kierunku. Niewielka
nadzieje obudzil we mnie przepraszajacy i usmiechniety glos sasiadki pokrzykujacej do
swojego psa: "Och Czarny, nie ciagnij tak do kolegi". Ona sie tego NIE BALA. Bedzie
ok.
Popuscilam smycz luzno i zwolnilam. Czarny w pelnym pedzie, caly czas szczekajac
wbiegl na Wufka. Wyhamowal w ostatniej chwili na tyle tylko, ze go nie staranowal,
tylko wspial sie lapami na grzbiet mojego psa. Podrygiwal przy tym jak pileczka,
wirujac wraz ze swoja pania i okrecal sie wokol Wufka tak, ze za chwile obie smycze
skrocily sie i sila przyciagaly glowy psow do siebie. Panie siegnela nad i miedzy psy,
zeby rozplatac smycze. Bedzie awantura? Obecne sa przeciez niemal wszystkie czynniki
niezbedne do wszczecia walki!
Wymuszone skrocenie odleglosci, wspiecie na starszego i czesto, hm, zasadniczego psa,
do tego wyciagniecie ludzkiej reki do psow! To moglo wywolac walke. Czynnik
zapalny. A gdzie tam! Wufi warknal, odskoczyl, i odeszlismy. My z pania
wymienilysmy jeszcze zwyczajowe grzecznosci. A rozmerdany Czarny, juz calkiem
utracil wyglad zagrozenia ;o)

Nic sie nie stalo. A BYLO rzucenie sie ze szczekaniem w strone mojego psa i warczenie
mojego psa... Tak mysle, ze dlatego, ze NIE BYLO STRESU zwiazanego z obawa.
Bylby przy nieznanym osobniku ;O))) A tu - one sie znaly i sie siebie nie baly!

Zastanawiam sie czemu zawdzieczam mozliwosc dokonania tej obserwacji... moze
temu, ze sasiadka z dolu tez byla przekonana o tym, ze mlode nie zje Wufka a Wufek
jego? ;o>

Pamietam z innych list dyskusyjnych, ze rzucenie sie ze szczekaniem w strone drugiego
psa przytaczane bywalo jako sytuacja zagrozenia atakiem i cos, czego trzeba sie bac, bo
"bedzie walka". Stanowilo to zwykle zaczatek dyskusji, jak sobie poradzic z takim
psem. Na tzw. listach "pozytywnych" wypowiedzi ograniczaly sie do rad, jak skutecznie
odwrocic uwage "atakujacego" psa, a raczej zwrocic uwage psa na jego wlasciciela.
Dodatkowo wspierano to calym zestawem stopniowego odwrazliwiania, zwracania
uwagi na odleglosci i poszerzania socjalizacji. A na listach dla "psow agresywnych"
oraz na "zwyklych" psich listach po rowni mieszaly sie z tymi metodami sposoby
odwracania dominacji lacznie z metodami totalnego zastraszania psa.
Ja nie zrobilam nic i takie byly moje obserwacje ;o)
maria i wufi

47From: maiwi
  Date: Fri Mar 26, 2004 8:33am
Subject: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe

  Magda pisze:
"Ja balabym sie ,ze Wufi nie zahamuje w pore sie i zrobi maluchowi
krzywde.Trzeba duzo wiary :-) zeby pozwolic maluchowi spotkac sie z
doroslym samcem na terenie tego samca."

Masz calkowicie racje mowiac o uwazaniu. ;o)
Doswiadczenie, zeby wiedziec, czego moge sie spodziewac po moim psie zbieralam
latami. WIELE razy mnie zaskoczyl. Najpierw, jak wiesz, nazywalam go "niemym
wilkiem", bo zupelnie "nic nie mowil". To znaczy ja NIE WIDZIALAM w jego
zachowaniu ZADNYCH komunikatow, jakie wczesniej rozumialam u psow.
Teraz... hm... coz teraz jestem czasem nawet bardziej uwazna, bo znam caly zestaw
tego, czym ten pies dysponuje w roznych sytuacjach. Ale wiem, ze moge zaufac temu,
ze istnieje zestaw regul, ktorymi sie posluguje moj pies. I ze w danych warunkach,
danego otoczenia, dla DANEJ sytuacji sa one niezmienne.
Jedna z takich regul to "prawo szczeniaka" ;o) Te piranie ;o>>> mogly sie wieszac na
naszych psach (moim - husku, i malamucie - Broku) nawet, gdy one same byly jeszcze
mlodziakami (ok. 1-1,5). Bliska jestem wyciagniecia wniosku, ze w tych rasach bardzo
silne jest przestrzeganie i wrazliwosc na zachowania socjalne innych psow. Zwlaszcza,
gdy psy dlugo zostana w miocie. (Kurcze, szkoda, ze nie czytalas nr3 ;o)

Minely tygodnie, potem miesiace. Maly rosl w tempie blyskawicy. Bardzo rzadkie byly
kontakty psow i szybko sie konczyly ostrzegawczym warknieciem Wufiego, i ucieczka
od zebow piranii. Nie martwilam sie o przebieg spotkan, bo bylam pewna, ze szczeniaka
chroni "prawo szczeniaka", i ze Wufi nie zrobi malemu zadnej krzywdy, ale nie bylam
pewna, jak zareaguje pani Czarnego na proby ukrocenia (z TYPOWYM przyszpileniem
za glowe). A poniewaz mlode bylo pozbawione kontaktow z rowiesnikami, to kto mu
mial powiedziec, ze nie trza gryzc? Za mlode bylo mlode wyrwane z gniazda...
Wufi zwykle tak samo jak Zuzia raczej zastygnie, odwroci glowe, czy ucieknie od
napastliwego szczeniaka ;o) ale bywa, ze ostrzegawczo warczy, a nie kazdy czlowiek
rozumie warczenie psa jako wychowawcze, a nie jako zapowiedz gryzienia ;o)

Sytuacja na podworku, o ktorej napisalam, gdzie niby nic nie powinno "przypierac do
muru", byla... z zaskoczenia. To podworko jest jednym z dwoch terenow na ktorych
Wufi przejawia jakiekolwiek zachowania terytorialne (drugi to drozka przy plocie
pierwszej "ukochanej" suki Wufka). A ja zupelnie o tym zapomnialam. Wlasciwie
jednak to nie mam pewnosci, ze terytorializm mial z tym cos wspolnego... Potem w
warunkach klatki schodowej okazalo sie, ze nie ma problemu. Jakby Wufi coraz mniej
sie malego bal. No dobra, obawial ;o)

"Ja mialam kilka podobnych spotkan.Zupelne maluchy Toro obwachuje i zostawia
w spokoju."

Wufi tez.

"Ignoruje i dotychczas spotkane szczenieta nie mialy odwagi
szturchac go czy cos w tym stylu."

Albo uciekaja za nogi czlowieka ;o)

"Starsze pieski na poczatku dostaja od Tora
lanie.Jak to wyglada.Toro podbiega do takiego pieska bardzo szybko i udeza
kilkakrotnie glowa w bok lub kark szczeniaka."

Bardzo skuteczny sposob napominania ;o) Malamuty tak sie zachowuja wobec
niesfornych podrostkow.

"Zwykle szczenie sie przewraca
,pokazuje brzuch i Toro obwachuje go.Wacha bardzo dlugo.Odchodzi i powraca
do wachania i wtedy zazwyczaj szczenie juz samo pokazuje brzuch."

No widzisz! Nauczylo sie! One sie tego blyskawicznie ucza. ;o)
Po to zaklada sie klasy szczeniat z doroslymi samcami, nie zeby te samce zagryzly
maluchy, ale po to, zeby nauczyly sie blyskawicznie oceniac, kiedy moga dalej
startowac, a kiedy natychmiast trzeba rzucic sie na ziemie z brzuchem do gory. W takich
szkolach dobrze rowniez, gdy jest jakis warkliwy dorosly, bo to uczy i pieska i ludzi, ze
od warczenia do ugryzienia sa laaaata swietlne.

"Przy czym
tak traktuje nawet duze (wzrostowo) ale mlode pieski.Mlode suczkitez ,
nawet te po pierwszej cieczce."

Tak, tez zauwazylam, ze nie wielkosc tylko wiek ma znaczenie.

"Natomiast Zuzia jak tylko powacha szczenie i ono zrobi jakis ruch w jej
strone odrazu oddala sie.Nie ucieka w poplochu ale wyraznie widac ,ze nie
zyczy sobie kontaktu.Unika,wykreca sie ,zawraca a nawet chowa za moimi
nogami .Jednak nigdy nie poucza szczeniakow."

To bardzo podobne do zachowania Wufiego. A co do pouczania... to on tak sie
zachowal po raz pierwszy wobec tak bardzo mlodego psa. Wczesniej to na takie
podrostki do 4 miesiaca nawet nie warczal. Na starsze - owszem. Moze szczenieta w
tym wieku zaczynaja byc uczone zasad utrzymywania dystansu przez dorosle psy?

"Morze cierpliwosci mial Toro do jednej suczki FCR."

A coz to takiego FCR?

"Ona mial zwyczaj wic sie
przed jego glowa i jednoczesnie lizac go po pysku.Toro bardzo dlugo
potrafiil to wytrzymac az nawet my ludzie bylismy tym
zniecierpliwieni.Odwracal tylko glowe to w jedna to w druga strone."

Takie zachowanie z lizaniem pyska musi chyba jest bardzo pacyfikujace ;o) Moze
dlatego Wufek tak wytrwale mnie lize :O)))
maria i puszek

  50From: alias_ika_hetnet
  Date: Sun Mar 28, 2004 0:45pm
Subject: Re: OT: wilki, psy i ludzie

  "Bryc, Anna" wrote:

> Inny uczony Brian Hare z Harvardu przeprowadzil podobne experymenty.
> Wskazywal cos palcem i wiekszosc psow lapala o co chodzi. W przeciwienstwie
> do szympansow (tak przeciez do nas podobnych) i wilkow. One nie rozumialy
> powiazania wyciagnietego palca z rzecza lezaca troche dalej.

CeeCee i Scotty tez szybko reaguja na wskazujaca reke czlowieka.

Podczas czytania maila Ani wskazalam reka na mojego faceta. Scotty siedziala miedzy
nim a mna, plecami do niego. Od razu odwrocila sie i zaczela wyczekujaco przygladac
sie Ferriemu. Wiedziala wiec co wskazalam.

No, ok: 1,80-metrowego czlowieka nietrudno zauwazyc.
Mogl wiec to byc przypadek.

Fer przyniosl wiec cichaczem kilka Frolicsow i polozyl jednego o jakies 3,5 metra od
Scotty, w miejscu, gdzie NIE RZUCAL SIE w oczy.
Ja odwracalam uwage Scotty - tak aby ona sama calej tej akcji nie zauwazyla.
W pewnym momencie wskazalam reka w kierunku Frolicsa (naprzeciwko mnie,
dokladnie za plecami Scotty).
Scotty bze wahania podazyla w kierunku, ktory wskazalam.
W polowie drogi zatrzymala sie, odwrocila glowe i spojrzala w moja strone.
Wskazalam reka jeszcze raz. Scotty przeszla nastepny metr, zaczela sie rozgladac i
znalazla Frolicsa.

ika i Scotty.

 

52From: Romas
  Date: Mon Mar 29, 2004 3:02pm
Subject: Re: Re: mlody sznaucer i chwyt za glowe/ o czym chcemy  dyskutowac

  Tak sobie myslalam czytajac ten przeslany
> przez Ciebie artykul, ze byloby fajnie spotkan sie gdzies, i przez kilka
> dni, z psami lub nie - na pewno daloby sie znalezc sposob by sioe nie
> zagryzaly, - i wtedy omowic to co nam po glowach chodzi.

Tak ,to byloby piekne :-) I nie sadze,zeby nasze psy mialy sie
pozagryzac.Dzis znow z Zuzia ,Torem i Ziutkiem hasalismy po okolicznych
lasach.
Teraz to Toro juz nawet bez kaganca.Widze ,ze chlopaki schodza sobie z drogi
to co bede go meczyc tym kagancem.
Niestety Zuzia nam szkodzila.Ona zawsze jak jest wiecej niz jeden pies
zaczyna rozrabiac.Biega ,skacze na Tora ,gryzie go bolesnie w uszy,atakuje z
zasadzki.W koncu musze ja brac na smycz ,bo on wyglada na prawdziwie
zmaltretowanego.
Tak i tym razem Zuzia po chwili spaceru musiala pojsc na smycz ,bo balam
sie ,ze w koncu zrobi krzywde Torowi.Ona nie zartuje gryzie do krwi i nie
zaprzestaje ataku mimo jego bardzo silnych CS-ow.Ciekawe ,ze
Ziutka,sploszonego nerwusa ,nigdy tak nie atakuje.A na przyklad Mercedes
,pudlice, i owszem.
Chcialabym wiedziec czym moja suka kieruje sie wybierajac ofiare.I
dlaczego Toro jej nie odda tylko pokornie to znosi.Gdy tymczasem wystarczy
mu ,ze inny pies krzywo spojrzy zeby skakac na niego z rykiem.
Gdyby tak raz ryknal na Zuzie na pewno by sie uspokoila .A tak ja ja musze
dyscyplinowac i prowadzac potem dwie godziny (bo tyle blakalysmy sie po
lesie :-)) na smyczy.Ech...
Dziewczyny ,jeslibysmy chcialy sie spotkac w lato to ja jak najbardziej
jestem za.Mam nawet ew.przystan na takie spotkanie...
Sciskam magda&Z&T

55From: Romas
  Date: Tue Mar 30, 2004 0:30pm
Subject: Odchodzenie od psow

  Ha! bardzo jestem zadowolona dlatego napisze Wam co mnie dzis spotkalo.
Odprowadzilam dziecie do szkoly ,razem z Torem.Potem poszlismy stala trasa
na laki.Toro biegl przodem (tym razem bez kaganca).Jakies 10-15 metrow
przed nami pojawil sie czarny pies ,duzy.
Toro zastygl przodem do tamtego psa,jednoczesnie bedac ode mnie na jakies
dobre 5-8 m.Tamten pies stal tak troche skosem, tez calkowicie
nieruchomo.Pokazywal bok i bacznie na nas patrzyl.
Ja zaczelam odsuwac sie od Tora i zawolalam raz,drugi z wiekszym
naciskiem"Toro,chodz idziemy".
Chwila wachania ze strony Tora i nagle miesnie flaczeja a pies wraca do
mnie .Hura!
Chwile wczesniej za plotem ujadal piesek .Toro podbiegl do plotu ,kilka
baranich skokow i na moje wolanie powrot do nogi.Zawsze reagowal agresja na
te psy za plotem a tu nagle jakies szczeniackie skoki.
Dwie doskonale rozwiazane przez Tora sytuacje .
Jakze sie ciesze :-))))
Sciskam magda&Z&T

59From: Haszczaki
  Date: Tue Mar 30, 2004 4:05pm
Subject: Re: witam haski w paski!

  Hej ! No jestem, jestem..... :))) Przywialo mnie tu za listem Marii...:))
Witam wszystkich serdecznie ! Wolno na tej liscie zalaczaa cos, czy tylko do Files na
Yahoo...?
Przedstawialam sie na A_TO_MY_WILKI mniej wiecej tak:
"Mamy dwa husky. Pierwszym jest przygarnietym (choa to i tak jest bardzo
nieprecyzyjne okreslenie) Manu, wtedy mial prawie 4 lata, jest u nas ju? dwa
lata. Mial strasznie pokrecone ?ycie, wielu wlascicieli itp. jest bardzo
specyficzny i niezale?ny nawet jak na husky, wlasciwie to to jest jedna
wielka chodzaca Niezale?nosa...:) Drugiego, Chinooka, kupilismy ju?
swiadomi tego, ?e chcemy z husky trenowaa.
Ma troche ponad 1,5 roku i wlasnie go pozbawilismy jaj.... :> Nie bijcie. !
:))) Trenujemy.:) Glównie Waldek (ma?), ale powoli udaje nam sie namawiaa ludzi
na po?yczanie swoich husky na treningi [bo sami kurka cos nie chca ! :( ] i
sama bede sie wiecej czynnie udzielaa. Bo jak na razie to ja jestem wiecej
teoretyk, organizator i "szkoleniowiec" (hiii..) psów. :) a Waldek z dwoma
radosnie sobie smiga. Nawet na zawodach sie udzielamy od tego sezonu :) -
jak tylko terminy nie koliduja z uczelnia Waldka."
No i Maria sie smieje z mojego Futrzaka....:) Dlugi wlos u husky to
niezgodnosa ze wzorcem i w teorii takie psy nie moga bya rozmna?ane. Ale
jednak i wsród rodowodowych sie dlugowlose zdarzaja, a co dopiero u
bezpapierkowców" ! :)
Manu sie urodzil we Francji w polowie 1998 roku. PrzywieYli go stamtad
Polacy, którzy czesto gesto tam siedza w tym kraju. Juz wtedy oni byli co
najmniej trzecimi wlascicielami (mam na to dowody). Pies w Polsce byl czesto
pozostawiany miesiacami pod opieka pewnej osoby (a oni w kurs do Francji
znowu) i zostal ukradziony. Jakos smiesznie ukradziony, bo Ci, jak
przyjechali, potrafili go odnaleYa... Chyba jakis znajomy im numer wywinal i
sprzedal psa... ale to tylko gdybam. Manu potem trafil do ciotki me?a jako
rodowodowy pies do stró?owania" za 200 zl :))))))) Za rodowód robilo
francuskie potwierdzenie szczepienia p. wsciekliYnie zalaczone do ksia?eczki
:) Ciotce pies po kilku miesiacach uciekl. W ogóle u niej nie powinien bya
husky, mial tam Yle po prostu. Ciotka go nie szukala za bardzo, wszyscy na
psie polo?yli krzyzyk a? kiedys go zauwa?ylismy na wylocie miasta. Po dwoch
miesiacach ! Tyle sobie ?yl na wolnosci. Od razu akcja poszukiwawcza i po 4
dniach pies byl u nas. (pierwszy dzien wiosny 2002 roku). Nie bylo mowy,
?eby ponownie trafil do ciotki, ona zreszta nie nalegala. Po tygodniu do
ciotki przyjechali ci Polacy, co go z Francji przywieYli. Niedawno do kraju
wrócili i rozpoczeli akcje poszukiwawcza, a poniewa? ten "zlodziej" to byl
znajomy, badY rodzina, to chyba nie mieli problemu. Umowilismy sie na
spotkanie z dusza na ramieniu (moj wielki placz w domu, ?e go zabiora ! ).
Ciotka uspokajala, ?e chyba chca go nam zostawia... (??????) I faktycznie...
!!!!!!!! Nigdy tego nie pojme. Ocenili nas sobie, obejrzeli psa... Manu mial
powaznie chore ucho (leczylismy je potem jeszce dlugo, ma klapniete uszko
teraz), siersa bardzo skudlacona, wiec powycinana byla gdzie niegdzie... Ale
juz powoli odzyskiwal swoj piekny wyglad. I pojechali,,, , i od tamtej pory
sluch o nich zaginal..... A tyle bylo obiecywania, ?e sie z nami skontaktuja
itp. A my nawet ich nazwiska nie znamy. Widzieliscie kiedys cos podobnego ??
Jak mo?na nie chciea takiego cudnego i orginalnego psa ?!? Pod sufit
skakalismy !, pomimo, ?e Manu byl wtedy jeszcze na etapie dokumentnego
olewania nas i checi zwiania. Po trzech miesiacach okolo dopiero przestal
chciea pójsa w dluga...
No, to by bylo na tyle... Sorki, jesli Was znu?ylam zbyt dluga opowiescia,
nie umiem sie strzeszczaa...
Pa ! Monika

71From: maiwi
  Date: Thu Apr 1, 2004 1:38pm
Subject: powrot nie o czasie

  Hej
zwykle wracam do domu o tej samej porze, z niewielkim odchyleniem o godzine. pies
wita mnie spokojnie, no dobrze, ja kucam, bo jak nie to on tak skacze, tak jak na
kazdego z kim sie wita, co wymagaloby oparcia o sciane. zatem - kucam, wyciagam
reke do glaskania/ odpychania nachalnie lizacego pyska, i chwile to trwa. takie nasze
spokojne radosne powitanie. (uszy ma przyklejone do glowy jak tulipanki ;o)

tak jest zwykle, ale nie gdy sie spoznie.

wczoraj sie spoznilam ponad 2 godziny.
dochodze od drzwi i slysze spiew, placz. w srodku - to samo witanie, ale tak intensywne
i spiewajace, jak nigdy.
biedny maluch. jak zmienia sie czas i ciotka jest w szpitalu, to nam wszystkim sie w
glowach miesza.
maria i wufi

 

87From: Ewelina
  Date: Sat Apr 3, 2004 2:07pm
Subject: spotkanie na lace

  Witajcie,
opowiem Wam to, co mam jeszcze swieze w glowie, a mianowicie dzisiejsze spotkanie
Bagiety (3,5letni rodezjan) z okolo rocznym goldenem.
Miejsce: laka, w miare duza, widac wszystko i wszystkich. Ja siedze na lawce (i lapie
pierwsze promienie slonca), Bagi lezy obok, troche zmeczony spacerem. Na horyzoncie
pojawia sie goldenek i jego wlascicielka. Jest jeszcze zbyt daleko, by wzbudzic
zainetersowanie Bagiego, wiec po krotkim spojrzeniu Bagi powraca do wylegiwania sie
w trawie (wylegiwanie sie kompletne, czyli lezenie na boku, wszystkie czesci ciala na
ziemi).
My natomiast wzbudzilismy zainteresowanie wlascicielki goldenka, w zwiazku z czym
zaczela isc w nasza strone i z daleka jeszcze zawolala 'dzien dobry'. To byl dla bagiety
znak, ze nalezy sprawdzic kto zacz. Podniosl sie odrobine (zrobil waruj z pupa na boku)
postawil uszy i glowe skierowal w kierunku przybyszy, ktorzy szli wprost na nas. Maly
(jak sie pozniej okazalo 11miesieczny) goldenek wyrywal sie w naszym kierunku. Po
chwili Bagi zmienil pozycje na siad, a zaraz potem stanal na rowne nogi.Teraz cala
sylwetka wskazywal nadchodzaca pare. Uszy mial postawione, wpatrujace sie w ta pare
oczy, na wysoko uniesionej glowie. Ogon luzno zwisal, cialo w miare rozluznione. Byl
zaciekawiony, ale nie dazyl do poznania, tak bym to okreslila. Kiedy pani byla jeszcze
dosc daleko (jakies 80m) spuscila goldenka ze smyczy. Ten zaczal pedzic bez
opamietania w naszym kierunku. Wpadl z impetem w Bagiete, ktory prawie stracil
rownowage. Nastepnie zaczal bardzo gwaltownie ale caly czas radosnie skakac wokol i
po Bagim . Bagi przy tych ceregielach stal przez chwile i robil tylko uniki. Odwracal
glowe, lub odskakiwal kawalek. Nie wydawal przy tym zadnych dzwiekow. Po minucie,
moze dwoch bagi odbiegl spory kawalek lecz golden nic sobie z tego nie zrobil i pobiegl
za nim (w ten szczeniecy jeszcze sposob- bardziej brykajac niz biegnac) nie
dopuszczajac jak gdyby do wiadomosci, ze Bagi odbiega od niego. Gdy byl w
odleglosci ok 1m od bagiety, ten stojac do tej pory lekko skosem do malucha, odwrocil
sie frontem; dalo sie uslyszec warkot i lekkie pokazanie zebow. Bagi stal juz sztywno,
ale bez wyraznego napiecia. Maly nadal byl nieusluchany, doskoczyl do Bagiety, ktory
powtorzyl zachowanie- lekki odskok , a w sekunde pozniej odwrocenie sie do natreta
lekko przodem i pokazanie zebow wraz z warkotem. Maly znowu nie zrozumial.
Zachowanie goldenka powtorzylo sie. Bagi odbiegl szybkim klusem kilka metrow,
obejrzal sie na malucha, ktory oczywiscie byl za nim tuz tuz. Bagi zrobil zwrot i naskok
na malego. Przewrocil goldena na bok (niezbyt gwaltownie) i docisnal pyskiem do
ziemi, wydajac przy tym pomruki. Nie przytrzymal dluzej, tylko odskoczyl i
obserwowal. Golden podniosl sie szybko i znowu zaczal brykac w kierunku Bagiety. Na
co Bagi zareagowal ponownym przyduszeniem do ziemi natreta. Sekwencja ta
powtorzyla sie jeszcze dwa razy. Dopiero wtedy goldenek uspokoil sie. Zaczal sie do
Bagiety 'lasic'- ogon poruszal sie zamaszyscie na wszystkie strony,byl bardzo nisko,
praktycznie zamiatal liscie. pupa tez byla niziutko. Glowa spuszczona, i patrzyl tak
jakby spode lba. Ogolnie cala sylwetka lekko wygieta w odwrocona litere 'U'. W tej
pozycji doczalgal sie prawie do Bagiety, zatrzymujac sie co kawalek. Gdy juz byl obok,
zostal w pozycji siedzacej i probowal lizac bagisiowy pysk. Bagi stal i odwracal tylko
glowe. W koncu podszedl do mnie i usiadl wpatrujac sie z wyczekiwaniem. W tym
momencie pani zapiela goldenka na smycz i zasmuconym glosem powiedziala do
malucha, ze piesek niestety nie chce sie juz z nim bawic. Oni odeszli, a my wrocilismy
do leniuchowania w sloncu :)
Mam nadzieje, ze dotarliscie do konca.

Pozdrawiam
Ewelina i Bagi

98From: maiwi
  Date: Mon Apr 5, 2004 2:32pm
Subject: spacer i spotkanie I

  Hej
od mniej wiecej 2 lat nie ma wejscia na Dzikie Pola, gdzie chodzilo malo psow, teren
byl pusty, dziki i przestronny, wobec tego mozna bylo isc bez zastanawiania sie nad
zapewnianiem bezpieczenstwa swojemu psu w razie ewentualnego spotkania z innym
psem. Jak wiec odcieli nam ten przybytek rozkosznego, bezmyslnego spokoju, to
musialam zmierzyc sie z, hm, jak to nazwac - moze odpowiedzialnoscia wlasciciela
luzno puszczanego huska? Chcial nie chcial musialam stawic czola albo przyspieszonej
edukacji tego psa - czemu na przeszkodzie stanela nie tylko "opornosc" haskich na
wykonywanie polecen, bez zastanowienia, natychmiast i niezawodnie. Wiekszy opor
stawialam ja, jako wlasciciel-opiekun tego psa.

Jednak z drugiej strony - cos trzeba bylo zrobic, zeby nie chodzic na smyczy....

Wymyslilam sterowanie warunkami srodowiska czyli staranie o znalezienie takiego
terenu, ktorego pies nie mialby ochoty zbyt szybko opuscic, oraz gdzie nie chodzi zbyt
wiele psow na smyczy. A jesli bez smyczy najlepiej suczki. ;o) Niestety takiego terenu
w najlblizszej okolicy nie ma.
Przez jakis czas chodzilam po drugiej stronie rzeki, bo po naszej stronie to nie da sie
bezkonfliktowo nawet przejechac z psem na rowerze. Po naszej stronie nie ma mowy o
luznym spacerze, o ile pies nie jest szczeniakiem albo owczarkiem, czyli jesli nie
zachowuje sie beztrosko albo na jak gumce.

Po tej dalszej stronie niby jest mniej psow. I zima dalo sie chodzic. Ale teraz wiosna
coraz czesciej musialam wylapywac psa na smycz - bo az tyle sie pojawilo tam
potencjalnych obiektow psich (i wlascicielskich) sprzeczek. A Wufi jest dorosly i zasadniczy,
jesli chodzi o spotkania z psami porownywalnymi wzrostem, a nawet wiekszymi
(jak w przypadku starcia z dwoma kaukazami).

Tak ze... wyjelam rower i dojezdzamy na spacer na pola odlegle o 5 km.

Taki spokojny spacer. Sobota.
Nikogo nie widac w polu widzenia. Widocznosc dobra, ponad 200m. Gdy pojawili sie,
Wufi byl ode mnie w odleglosci wiekszej niz konieczna, by "uslyszal" przywolanie. I
rzucil sie do biegu tak szybkiego, ze nawet gdybym probowala, to nie mialabym startu.
Pojechalam rownolegle gora walu, a on gnal te dobre 200m do grupki 3 ludzi z dwoma
psami. Ludzie zdazyli przywolac swoje psy (wilczakopodobne) i zapiac je na smycze. I
szli dalej na wprost Wufka.

Wufi zastopowal w odleglosci 15 m od grupki. Zastygl skierowany w ich strone linia
ciala i nosem. Te metry blyskawicznie kurczyly sie w oczach. Ludzie z psami wcale nie
zwolnili tempa, a ze Wufi siedzial na sciezce, to wygladalo, ze za chwili niemal w niego
wejda!

Wufi usiadl. Ludzie i ps szli na niego dalej.

Wufi polozyl sie.

Ludzie i psy przeszli wokol Wufka. Od psow na smyczy, idacych przy nodze, odzielalo
Wufiego tylko cialo czlowieka i moze 1metr! Wufi nie ruszyl sie. Dopiero gdy juz
odeszli na odleglosc 4 m, odwrocil glowe za nimi i wachnal nosem. Odeszli na 10 m,
gdy powoli podniosl zad i zawrocil, by pojsc dwa metry za nimi. Podszedl do jakiegos
krzaczka, siknal i zareagowal na moj gwizd, zwrocil glowe w moja strone a potem
powoli i im blizej mnie, tym szybciej, dal sie przywolac.

pozdrawiam maria i puszek

100From: annabryc
  Date: Mon Apr 5, 2004 5:17pm
Subject: sprawozdanie z socjalizowania dwoch 'zlych' psow

  > Wufi usiadl. Ludzie i ps szli na niego dalej.
> > Wufi polozyl sie.
> > Ludzie i psy przeszli wokol Wufka. Od psow na smyczy, idacych przy nodze,
> odzielalo Wufiego tylko cialo czlowieka i moze 1metr! Wufi nie ruszyl sie.
> pozdrawiam maria i puszek

Ojej. Napiecie roslo w miare czytania. Dobrze , ze to tak sie skonczylo.

Ostatnio Denar byl socjalizowany ze 'zlym' psem: czyli Ziutkiem. Czy ktos z listy go nie
zna? Ziutek to duzy kundelek z ciemna przeszloscia. Jakis czas temu podobno rzucal sie
wszystko dookola a w szczegolnosci na wszystkie psy w promieniu 200 m. Pomysl
pospotykania sie wzial sie z decyzji, ze beda razem w grupie agility. Pierwszy raz od
ostatniego lata (spotkania w Skaryszewskim) spotkaly sie na
zawodach w Pecicach. Zawody byly dlugie i psy robily sie coraz
bardziej zmeczone. Oba pieski, nawet cwiczac kolo siebie udawaly, ze sie nie widza.
Uznalysmy wiec z Wanda, ze spokojnie mozemy pojsc po zawodach ma wspolny
spacer. Niestety. Tuz przed koncem obie z psami stalysmy w malym tlumku po drugiej
stronie siatki otaczajacej placyk cwiczen. Jakos bylo tak, ze Ziutek byl czyms tam
karmiony przez osobe stojaca po drugiej stronie. Denar to widzial i tez chcial. Nie
zauwazylam gdy odleglosc miedzy psami zrobila sie znienacka za mala no i nawarczaly
na siebie. A potem Denar wypatrywal wszedzie Ziutka: uszy postawione do przodu,
ogom w gorze: szukal rozroby. Ziutek zostal szybciutko odstawiony do samochodu. Tak
wec sobie spacer odpuscilysmy i umowilysmy sie za pare dni. Nastepne spotkanie bylo
na lakach wilanowskich. Zdaleka zobaczylam Wande z Ziutkiem. Zblizylismy sie
spokojnie duzym lukiem. Denar dostawal smaczki. I bylo spokojnie ale oba psy sie nie
zauwazaly. Nie zauwazaly sie rowniez gdy zdecydowalysmy sie je puscic luzem.
Dopiero po jakims czasie zaczely sie interakcje miedzy psami: jeden siknal wiec drugi
tez podszedl zeby powachac i siknac. Potem psy zaczely klusowac juz nie w tak duzej
odleglosci od siebie jak na poczatku. Z tym, ze Ziutek biegl za Denarem : gdy zlozylo
sie tak, ze byl pierwszy szybciutko przepuszczal Denara przodem. Jakis czas potem
Denar zaczal biegac w kolko: to taka glupawka: ogon powiewajacy luzem, pysk luzno
otwarty, uszy po sobie i calym pedem w kolo. Nie biega tak w obecnosci psow co do
ktorych nie jest pewny jak zareaguja. Mario, nie bylo to odreagowanie stresu spotkania:
on tak biega ze mna dla zabawy...
Bylo lepiej niz sie spodzewalysmy. Nie chcialysmy przedobrzyc i spotkanie
zakonczylysmy. Nastepny wspolny spacer byl nazajutrz. I po niedlugim czasie Denar
zaczal zapraszac Ziutka do zabawy. I nawet troche razem poganialy. I Ziutek nawet nie
zareagowal gdy Denar gwaltownie przed nim wyhamowal prawie na niego wpadajac.
Agility przebieglo w atmosferze pelnej akceptacji (byla jeszcze suczka, tez problemowa,
dwa psy cwiczyly kolo siebie, ona musiala byc izolowana).

Anna, Guy i Denar

101From: Haszczaki
  Date: Mon Apr 5, 2004 7:05pm
Subject: Wra?liwosa na pogode

  Czy Wasze psy przejawiaja wra?liwosc na pogode ? Manu w mniejszym nasileniu, ale
Chinook bardzo ! :) Wlasnie wrócilam ze
spaceru i sporo nasmialam sie z Chinooka...:) Caly dzien generalnie bylo cieplo, za
cieplo jak dla nich. A? do teraz.
Zerwal sie du?y chlodnawy wiatr i w oddali widac bylo, ?e pada. Powoli
nadchodzil czas spaceru i Chinook w reakcji na te pogode (balkon byl
otwarty) dostal glupawki iw ariowal ze swoim kocykiem po pokoju... No to
lecimy na spacer ! A na zewnatrz Chinook mi omal reki nie urwal... Odlatywal
w przeciwnym kierunku od Manu na dlugosc smyczy (obie maja po dwa metry), po
czym rozpedzajac sie podbiegal do Manu warczac i zabiegajac mu droge. I tak
w kólko, a ?e smycze mam w jednej rece, nie bylo to zbyt mile.
Ale ?e bawilo mnie obserwowanie psiakow, mityngowalam Chinooka tylko tak sobie,
dla zasady chyba...:) I trwalo to tak dlugo, a? przeszlismy przez tory i je puscilam.
Tam sie dopiero szalenstwo zaczelo ! Manu byl biedny... hiii, hiii... Zaczelo sie
polowanie na niego, zabieganie mu drogi, podbieganie z zabawowym
warczeniem itp. Zwyczajowo jest to, i owszem, repertuar Chinookowych zabaw
denerwujacych Manu, ale nie na taka skale ! Normalnie dzis dostal glupawki ! Wkurzal
tak Manu przez jakies 5-10 minut, po czym zajal sie szalenczym bieganiem
polaczonym z zabawa tym, co akurat znalazl - jakies szamty, buste butelki
plastikowe itp. Po jakichs 20 min. sie ju? wyszalal i zmeczyl troche. Ewentualnie tak?e
pogoda miala na to wplyw, bo silny wiatr ustal,a za to zaczal siapia
deszczyk. Nie znam sie na pogodzie, ale chyba byly du?e skoki cisnienia,
ktore ustaly dopiero wraz z deszczem. I na te gwaltowne wahania cisnienia
polaczone z ochlodzeniem i wietrzyskiem Chinook tak zareagowal... (?)
Na pewno mnie zapytacie, jak reaguje Manu na te zaczepki Chinooka... No wiec
na ogol znosi to z podziwu godnym spokojem jak na niego. Przypominam, ?e
jest to pies, który sie nie bawi, nie wyglupia niemal, jest dostojny niczym
hrabia i bardzo nietykalski... Kiedy Chinook do niego podlatuje, Manu
zatrzymuje sie z odwrócona w bok glowa, albo zadarta dosc wysoko z otwartym
szeroko pyskiem. Uszu chyba nie kuli, raczej trzyma jest normalnie, ale
musze sie przyjrzea. :) Zatrzymuje sie , po czym probuje obejsc wariujacego
wokól Chinooka. Chinook zabawowo powarkuje i Manu tez czesto w odpowiedzi
powarkuje w pewnien specyficzny dla tej sytuacji sposób. Nie grozi to
ugryzieniem w ?aden sposób. Manu ma niesamowicie du?y repertuar warczenia w
róznych sytuacjach - jest baaardzo warkliwym psem. .
Uogolniajac zachowanie Manu w takich sytuacjach, to po prostu on usiluje
ignorowaa Chinooka, aby ten dal sobie spokoj - tak ja to widze...:)
Pa Monika & zwariowane haszczaki

102From: Romas
  Date: Mon Apr 5, 2004 8:59pm
Subject: Re: spacer i spotkanie I

  Ja to mam takie spostrzezenie/obserwacje ,ze haski czesto stosuja to
podbieganie pedem do obcego psa.
Bardzo ciekawa jestem dlaczego ?
Na przyklad Toro nie toleruje wogole podchodzenia od frontu i jeszcze
szybkim krokiem ,u innych psow.Mozecie sobie wiec wyobrazic jaki mroz nam
po kosciach przechodzi na widok haskiego biegajacego luzem :-)
Teraz co do Wufiego,zastanowilo mnie czy gdyby ludzie zaczeli zmieniac
kierunek marszu (ja napewno obeszlabym go wieeeelkim lukiem) on podbieglby
jednak do psow czy nie ?
Czy on sie polozyl ,bo sytuacja go przerosla,czy poddawal sie niejako
nadchodzacemu stadu?Czy polozyl sie ,bo latwiej mu z tej pozycji
zastartowac do ew. reakcji.
Ach tyle pytan a tak malo danych.
A jak Mario zachowywalay sie uszy Wufiego i ogon?Jak psy przeszly to on
wstal i otrzasnal sie ?czy bez tego ,troche przykulony, podszedl za
nimi?Byl sploszony?
Czytam tak sobie i mysle ,ze to fajnie ,ze nie jestem sama w moich
zmaganiach z terenami spacerowymi i innymi psami.Staram sie zapewnic mojemu
psu maksymalny komfort spaceru czyli zero innych psow.A moze on by wlasnie
chcial sie potykac z innymi.
A Wufi chcialby czy to meczy go ?
Z Torem jest roznie, czasem zrelaksowany po takiej awanturce a czasem
,szczegolnie kiedy nie daje mu rozegrac sprawy na jego zasadach, spiety.
Sciskam magda&Z&T

111From: Haszczaki
  Date: Tue Apr 6, 2004 3:00pm
Subject: Re: Re: cd. patrzenie w oczy/ w twarz

  Mój Chinook namietnie mi patrzy w oczy...:))) Wyglada czesto przy tym tak,
jakby sie strasznie wysilal, by odgadnaa moje mysli...:))) W patrzeniu w
oczy jest niezrównany, mo?e tak dlugo. Czesto do mnie przychodzi i wpatruje
sie w oczy, wyra?a rózne prosby w ten sposób - takie mam wrazenie... Nie
wiem, czy to ma jakies znaczenie, ale kupilam go, kiedy mial dobre trzy
miesiace. Z tym, ?e nie wydaje mi sie, aby byl tak dobrze z ludYmi
zsocjalizowany, raczej z psami. Byl trzymany w kojcu przez wiekszosc czasu,
ale zostal ostatni z miotu, mamusia uciekala regularnie, wiec siedzial w nim
na ogol sam. Ale on ma chyba taka osobowosa, bardzo jest "nastawiony na
ludzi", dosa nietypowo, jak na haszczaka i zupelnie odwrotnie ni? Manu.
Monika& haszczaki

119From: Ewelina
  Date: Wed Apr 7, 2004 9:18am
Subject: ups... i rozmowa psa z kotem

  Dzien dobry,
Wybaczcie jednak te powtorki mailowe :(
To chyba przez ten nagly napad wiosny ;)

A zeby nie bylo, tak zupelnie nie na temat:
W moim domu mieszka kot- 9letni Oskar,
Bardzo silny charakter, jak chyba wiekszosc kotow.
Bagiete ma owinietego wokol malego pazurka :)
Ale do rzeczy.
Wstaje dzisiaj rano, i pierwsze co- wita sie ze mna Oskar.
Wykazuje przy tym caly swoj repertuar powitalny- czyli przeciagnaie sie, ocieranie o
nogi, specyficzne dla rankow miauczenie, a raczej pomrukiwanie, co budzi Bagiete.
Bagi staje w drzwiach i przyglada sie.
Zaczyna merdac ogonem i pojekiwac (takie ranne zawodzenie jakby przy ziewaniu
zachcialo mu sie spiewac ;)
Nastepnie robi uklony i lekkie podskoki. To juz zbyt gwaltowne ruchy jak dla Oskara,
wiec kot idzie sobie z nim pogadac :)
Oczywiscie bardzo dostojny chod, przy czym futro sie lekko puszy, a z paszczy
wydostaja sie ciche 'grozace' pomiaukiwania.
Bagi stoi juz spokojnie, i zaczyna odwracac glowe, wysuwajac lekko jezyk.
Kot pcha sie dalej na Bagiete, wiec ten robi poczatkowo uklon, a przy nastepnym
miauknieciu kladzie sie, z glowa odwrocona od 'najezdzcy' ;) Uszy gladko przylegaja do
glowy.
Oskar stoi juz przed jego nosem, ogon ma napuszony, uszy polozone po sobie, i dalej
wydaje z siebie krotkie pomiaukiwania. Po kilkunastu sekundach Bagi wstaje bardzo
powoli, i zaczyna sie cofac. Gdy juz odszedl na odleglosc ok 1,5m siada odwrocony do
kota bokiem, a Oskar wraca do ceregieli powitalnych ze mna. W koncu gdy juz ma
dosyc, wskakuje na najwyzsza polke w segmencie, i to jest znak, ze czas na przywitanie
sie Bagiety, ktory robi to tym intensywniej im dluzej Oskar kaze mu czekac :)

Pozdrawiam
Ewelina i Bagi

 

122From: maiwi
  Date: Wed Apr 7, 2004 1:13pm
Subject: Re: ODP: spacer i spotkanie I

  At 08:54 2004-04-07 +0200, you wrote:
> > Wufi usiadl. Ludzie i ps szli na niego dalej.
> **A widzialas jak te psy szly? Czy one sie w ogole zainteresowaly Wufim?
> A ludzie? Mieli psy na luznej smyczy?

Nie. Na krotkiej. Szli tak jak typowo ida w takiej sytuacji wlasciciele owczarkow
niemieckich. To w przypadku tej rasy jakos DZIALA. Ja kiedys sadzilam, ze tak
prowadzone psy beda sie staraly rzucic na obcego psa. Ale wiele razy widzialam
owczxarki niemieckie na krotkiej smyczy, podciagane w gore na obrozy, i...
niereagujace na innego psa. Przyszlo by mi do glowy, ze u owczarkow wieksze jest
zwracanie uwagi na wlasciciela i latwiej sprawic, ze beda bardziej sie baly wylamac z
wymuszonego (sila, strachem) polecenia marszu przy nodze, niz odnajda w sobie
potrzebe sprawdzenia zagrozenia, czyli powachania co to za pies i ustalenia z nim
czegos.

Tu nie byly to owczarki niemieckie, ale po zachowaniu sadzilabym, ze co najmniej
jedno bylo suka, i ze byly mlode i nie byly sklonne do paniki, jak niektore owczarki
niemieckie.

> >
> > Wufi polozyl sie.
> **A glowa? Tez lezala?

Tak. Ale gdy grupka byla mniej niz 5 m przed nim, podniaosl sie i usiadl i pozostal
nieruchomo, az nie przeszli. Nie ruszyl nawet glowa. Dopiero po przejsciu odwrocil
pysk i duzo pozniej podniosl zadek. Jak w smole. JEszcze nadal stosowal zwolnione
tempo.

> **A tamte psy? Nie odwrocily sie juz na Wufiego po minieciu go?

Nie wiem. Nie zauwazylam, bo staralam sie wylapac calosc sekwencji grubych ruchow
u Wufiego.
I chyba nawet hipnotyzowalam go wzrokiem, zeby nie poszedl za nimi, tylko odpuscil.
maria i wufi

136From: maiwi
  Date: Thu Apr 8, 2004 2:27pm
Subject: Re: spacer i spotkanie I

  Hej Magda
dzieki Ci za wylapywanie tego wlasnie, co wcale nie jest takie oczywiste! ;o) Co do
Twoich pytan z listu o gryzieniu uszu przez Zuzie - zastanawiam sie nadal.

Magda:
"Teraz co do Wufiego,zastanowilo mnie czy gdyby ludzie zaczeli zmieniac
kierunek marszu (ja napewno obeszlabym go wieeeelkim lukiem) on podbieglby
jednak do psow czy nie ?"

Nie sadze. Siedzialby dalej w tym samym miejscu i skierowal leb w strone
przechodzacych. I jak pisala Monika, tez mysle, ze istnieja reguly. ;o)

Inne warunki, to - ludzie z psami schodza z drogi - wowczas podnioslby sie i postal
chwile. On wtedy jakby czeka na ich ruchy i zbiera info, ktorych ja nie lapie. Nastepnie
przeszedlby kilka krokow w ich strone, ale w strone ich tylow. Robilby to w bardzo
spokojnym, spowolnionym tempie. Szukalby mijesca - nosnika zapachu.
Prawdopodobnie zatrzymalby sie w jakiejs odleglosci (jakiej?) i gdy juz przejda,
podszedlby do sciezki, na ktorej zostal zapach i powachal. Albo nawet poszedl troche za
nimi wyciagajac nos (czyli glowa nieco obnizona w poziom grzbietu i wyciagnieta
nosem jak najdalej do przodu). Odleglosci w roznych wariantach nie sa stale, a wiec
moglby na przyklad nawet podejsc do psow od tylu, blisko, ale od tylu.

Madga:
"Czy on sie polozyl ,bo sytuacja go przerosla,czy poddawal sie niejako
nadchodzacemu stadu?"

Tak mysle, ze polozenie u tego mojego psa zawsze oznacza duzo wiekszy niepokoj
(stres?) niz siedzenie. A siada gdy sytuacja wymaga znieruchowmienia czyli przy
sporym stresie ;o) A czemu i co go niepokoi? Nie wiem. Ale zgadywalabym, ze
slowem, ktore najlepiej to okresla jest niepewnosc. Bo jak mi sie wydaje najgorsze sa
poczatkowe momenty spotkania. Potem juz zawsze jest jakos ok, nawet gdy nie do
konca jest ok. Wtedy gdy wie juz co robic, bo wie z czym ma do czynienia, jest tez w
stresie, ale nie jest to nieznane i niespodziewane.
A wielkosc grupy...? Wufi nie widzi ludzi. Wiec moze porazil go nie sam fakt, ze dwa
psy na niego ida, ale ze nic wobec niego nie robia.

"Czy polozyl sie ,bo latwiej mu z tej pozycji
zastartowac do ew. reakcji."

Sa dwie duze hipotezy na ten temat. Po pierwsze - lwa nie widac w wysokich trawach
;ob
Po drugie - rzeczywiscie, polozenie, podobnie jak pozycja przypadniecia na przednie
lapy daje fory w ewentualnym wyskoku z nagla, ze zmiana kierunku skoku w ostatniej
chwili.

Magda:
"A jak Mario zachowywalay sie uszy Wufiego i ogon?"

Gdy Wufi siedzi to ogon lezy. W lezeniu tez. Uszy czujne, nakierowane, ale nie
sciagniete na czolo. Gdy byli blisko - to zmyslam z innych takich spotkan,ale ze sa
reguly, to: ;o) - uszy w skosie, jak najbardziej neutralna pozycja z gatunku: "Nic sie nie
dzieje". (!)

"Jak psy przeszly to on
wstal i otrzasnal sie ?"

Nie. To sluzy do komunikacji. A tu nie bylo zadnej interakcji. Wufi byl chyba tylko
wstrzasniety brakiem jakiejkolwiek komunikacji. On glupieje, gdy ludzie sie wtracaja.

"czy bez tego ,troche przykulony, podszedl za
nimi?Byl sploszony?"

Nie. A wiesz, uswiadomilas mi, ze nigdy nie widzialam, by sie podkradal w skuleniu.
Ciekawe...
Zdarza mu sie pozycja podkradania jak w czasie lowow, na niskich zwlaszcza przednich
lapach, z pochylonym i wyciagnietym do przodu przodem, ale z zadem wysoko. Nigdy
nie ma takiego typowo skulonego zadu w podkradaniu, jesli dobrze zrozumialam o co
pytasz.
U Wufka dominuje podejscie do psa z poziomym albo podniesionym ogonem... On jest
frontalny, ze tak powiem, tak jak te haski, na ktore wyklinasz.

A szybki atak od tylu, po minieciu, zdarza sie chyba raczej u psa, ktory sie panicznie
boi. Przy podkradaniu ze skulonym zadem, pies moze za chwile podskoczyc, ugryzc i
uciec. Tej techniki tez nie widzialam u Wufka, tylko u innego psa (dosc lekliwych
mlodych z kiepska socjalizacja). I chyba byly to zawsze suczki.

To takie podejscie od tylu jest raczej nieagresywne, jak to widze u mojego psa. I wydaje
sie rowniez, ze takie podejscie KOMUNIKUJE ta nieagresywnosc, czyli sluzy komunikacji.

maria i wufi

            146From: maria_i_wilk 
            Date: Fri Apr 9, 2004 8:34am
            Subject: stafford czarno-bialy

              At 20:57 2004-04-07 +0200, you wrote:
>
>[...]Ale przez te
lata kiedy piszemy tu o psach ciagle slyszy sie i czyta coraz nowe
okropne historie o psach bojowych.Zaczynamy wiec rozumiec ,ze nie
kazdy pies jest dobrym kompanem do spacerowego spotkania.

Opisze jeszcze spotkanie z czarno-bialym staffordem - na wyrazna
zachete wlascicielki - "On mlody i lubi sie bawic", spusiclam
Wufiego. A ona swojego. Nic sie nie stalo, ale maly zademonstrowal
ten sam szczytowy niepokoj wobec Wufiego. Wypad do przodu i
wycofanie. Wufi podbiegl, odskoczyl i odszedl. Z pania
porozmawialysmy troche z odleglosci. Oni sie niedawno wprowadzili i
pies czuje sie jeszcze niepewnie w tej okolicy. Wyjasnilam, ze moj ma
6 lat i "sie nie bedzie bawil". "Jak to? zapytala pani. Przeciez
widzialam jak szalal z czarno-bialym huskiem." "To niemozliwe,
odpowiedzialam, tu nie mieszka zaden huski, tylko huska. A z
dziewczynami... to co innego". Na tym wyjasnieniu skonczylysmy
zapoznanie.

Dalsze spotkania byly nieuniknione. Najpierw przyjrzalam sie, jak
Wufi sobie radzi. Bylo ok. Wybieral niepodchodzenie do psa
szarpiacego sie do niego na smyczy i skracal czas mijania - biegiem.
Bo mlody chodzil wylacznie na smyczy. Po pewnym czasie Wufi nabral
wprawy i gdy widzial ich z daleka, to przebiegal z dosc duzym
dystansem udajac, ze nie widzi psa. Ale ktoregos dnia akurat
wyskakiwal z krzaczkow, gdy znalazl sie na tej samej zatoczce
samochodowej, na ktorej byl czarno-bialy z pania. Mlody juz byl
przyczajony, wiec sadze, ze skoro on wiedzial o obecnosci Wufiego, to
Wufi pewnie tez. Dalszy ciag stanowi jakis sposob, ktory
zaobserwowalam u Wufiego wobec tego typu psow w malej odleglosci.
(Chodzi o psy srednie i pobudzone, ale nie stanowiace chyba
prawdziwego zagrozenia w odczuciu Wufka).

Wyglada to jak polaczenie biegu zabawowego (lukowate wygiecie szyi -
jak kon w paradzie - i grzbietu), z niby groznymi warknieciami ze
sciagnietym pyskiem. To wyszczerzenie jest bardziej do przodu biegu,
a nie w strone tego innego psa. To pokaz sily podobny do gazeli
impala, ktore takim pokazem chca zniechecic kota polujacego na nie.
Sa w nim nienaturalnie wysokie wyskoki.

No Wufi wiec wypadl z krzaczkow i przebiegl obok stafforda odbijajac
sie z czterech nog i warknal kilka razy w locie ze sciagnietymi
wargami do przodu. To wkurzylo stafforda i tak jak rudy rzucil sie
z "groznym" szczekaniem, ale tu smycz ograniczala mozliwosc
wypadu.

W przypadku tego stafforda jest troche inaczej niz przy tych rudych.
Z pania udalo sie nawiazac jakis kontakt! I choc nie jest az tak
zapalona w temacie psy jak my tu ;o) to jednak nie reaguje panicznie
na zachowania jej psa. I teraz ja pracuje nad mlodym, by na moj widok
malalo w nim zagrozenie - to straszna przylepa i lubi kulki. Wufi nie
podchodzi, a czasem wachna sie nosami, wtedy stafford zawisa na
smyczy, bo probuje skoczyc do Wufka, a z pania chyba na razie nie da
sie rozmawiac o ciaganiu na smyczy (to bywa drazliwym tematem, nie
wiedziec czemu). Chodza do jakiejs szkolki dla szczeniakow -
zobaczymy co sie zmieni.

Wufi daje sie dosc dobrze odwolac, gdy mlody jest w okolicy, wiec na
razie - zero problemu. Niestety mlody ma juz zle doswiadczenie -
owczarek niemiecki z jego podworka zdolal go potrzasnac za futro. No
dobrze - za skore. Biedne psy, co nie maja futra... ;o)

Im wiecej mysle o tym, jak mozna zmieniac postepowanie wobec psow
reagujacych jak stafford, by uchronic ich stosunki z innymi psami w
przyszlosci, to przebija jedno. Wazne jest, by NIE odczuwaly potrzeby
do napasci- grozenia. A skoro tak wlasnie reaguja, gdy czuja sie
zagrozone, to trzeba je jak najszerzej i jak najbezpieczniej
(pozytywne kontakty) zapoznawac z calym psim otoczeniem. Przynajmniej
w miejscu zamieszkania.
A ten moj glupi sadzi, ze da sie cos zrobic zastraszaniem.
to na tyle roznic w ocenie sytuacji przez wufka i jego pania.